Zenon Kosidowski
Eseista, pisarz
- Urodzony
- 22 czerwca 1898, Inowrocław
- Zmarł
- 14 września 1978, Warszawa
- Zawody
- eseista, pisarz
Zenon Alojzy Kosidowski urodził się 22 czerwca 1898 roku w Inowrocławiu. Ukończył Gimnazjum Klasyczne w Poznaniu, a następnie studiował na Uniwersytecie Poznańskim i Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie ukończył germanistykę i polonistykę. Współredagował czasopismo „Zdrój”, a w 1919 roku zadebiutował jako poeta. Pracował jako polonista w łódzkiej szkole średniej, później był redaktorem i dyrektorem poznańskiej rozgłośni Polskiego Radia. Kierował też poznańskim oddziałem Związku Zawodowego Literatów Polskich.
Po wybuchu II wojny światowej wyjechał przez Portugalię do Stanów Zjednoczonych, gdzie wykładał historię kultury polskiej i redagował pisma. Wrócił do Polski w 1951 roku. Publikował poezję, dramaty i szkice, a później pisał książki o starożytnych cywilizacjach i kulturach, w tym „Gdy słońce było bogiem”, „Królestwo złotych łez” i „Opowieści biblijne”. Jego utwory przełożono na wiele języków. Zmarł 14 września 1978 roku w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.
Na podstawie artykułu „Zenon Kosidowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
