Franciszek Sobieski

Franciszek Teodor Sobieski (2 kwietnia 1928 - 3 lipca 2020) był polskim inżynierem i senatorem I kadencji. Urodził się w Inowrocławiu, gdzie ukończył Liceum Ogólnokształcące im. Jana Kasprowicza. Od lat 30. do końca lat 40. działał w harcerstwie, między innymi jako komendant hufca Inowrocław-Wschód. W 1951 ukończył studia inżynierskie w poznańskiej Szkole Inżynierskiej.

Pracował w przedsiębiorstwie budowlanym w Poznaniu, a od 1952 roku w „Celulozie” we Włocławku. W latach 1954-1970 był także nauczycielem. Uczestniczył w projektowaniu zakładów celulozowo-papierniczych w Świeciu, Kwidzynie i Kostrzynie oraz przewodniczył miejskiemu oddziałowi Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Papierniczego. W 1980 wstąpił do „Solidarności” i został przewodniczącym regionalnej komisji rewizyjnej. W latach 1989-1991 był senatorem I kadencji, wybranym z ramienia Komitetu Obywatelskiego w województwie włocławskim. Później wycofał się z polityki. Był mężem Jadwigi i ojcem czterech córek. Pochowano go na cmentarzu Junikowo w Poznaniu.

Na podstawie artykułu „Franciszek Sobieski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.