Ignacy Rychłowski
Członek personelu wojskowego, funkcjonariusz publiczny
- Urodzony
- 26 lipca 1895, Inowrocław
- Zmarł
- 2 października 1950, Kwidzyn
- Zawody
- członek personelu wojskowego, funkcjonariusz publiczny
Ignacy Rychłowski urodził się 26 lipca 1895 roku w Inowrocławiu. W 1915 roku został wcielony do armii niemieckiej. Od stycznia 1919 roku uczestniczył w powstaniu wielkopolskim, organizując oddział powstańczy w Szymborzu. Następnie służył w Wojsku Polskim, między innymi w 15 pułku artylerii. W czasie wojny polsko-bolszewickiej był instruktorem obsługi dział w 201 pułku piechoty. Za działania podczas bitwy pod Radzyminem awansowano go do stopnia chorążego i odznaczono Orderem Virtuti Militari.
Po odejściu z wojska w 1922 roku prowadził własną firmę, a od 1933 roku pracował w Izbie Skarbowej w Jarocinie i Poznaniu. Podczas kampanii wrześniowej walczył w Armii „Poznań”. Po zakończeniu walk został aresztowany przez gestapo i osadzony w Forcie VII w Poznaniu. W wyniku przesłuchań stracił oko i słuch w jednym uchu, a później skierowano go na roboty przymusowe na Pomorze. Po wojnie został burmistrzem Kwidzyna, gdzie zmarł 2 października 1950 roku. Był dwukrotnie żonaty i miał troje dzieci.
Na podstawie artykułu „Ignacy Rychłowski (żołnierz)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
