Leon Surzyński

Leon Surzyński urodził się 8 kwietnia 1891 roku w Inowrocławiu. W 1911 roku ukończył tamtejsze Królewskie Gimnazjum, a następnie studiował medycynę na uniwersytetach w Monachium, Würzburgu i Lipsku. W 1917 roku uzyskał doktorat z medycyny. W grudniu 1918 roku wrócił do Inowrocławia i zaangażował się w przygotowania do powstania wielkopolskiego. Podczas powstania pracował jako lekarz na Kujawach i organizował punkty sanitarne. Później służył w Wojsku Polskim, a następnie praktykował jako internista.

W 1923 roku wstąpił do Narodowej Partii Robotniczej. Był posłem na Sejm kilku kadencji, a w 1938 roku został wicemarszałkiem Sejmu oraz przewodniczącym komisji budżetowej i komisji spraw zagranicznych. Po wybuchu II wojny światowej wyjechał przez Bukareszt na Cypr, a następnie do Palestyny. W 1945 roku przeniósł się do Wielkiej Brytanii i praktykował w Londynie. Działał także w organizacjach emigracyjnych i polskich chórach, których związku w Wielkiej Brytanii był prezesem. Zmarł w Londynie 28 września 1967 roku; został pochowany w Poznaniu.

Na podstawie artykułu „Leon Surzyński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.